Molekulyar səviyyədə homoseksuallıq

288
Molekulyar səviyyədə homoseksuallıq

Molekulyar səviyyədə homoseksuallıq. Alimlər insanlarda homoseksuallığın meydana çıxmasının təkamül mexanizmini müəyyən ediblər.

Homoseksual davranışın görünüşünə cavabdeh olan molekullar Amerika alimləri tərəfindən kəşf edilib. Söhbət epigenetik markerlərdən – gen ifadəsinin tənzimləyicilərindən gedir.

Təkamül nöqteyi-nəzərindən homoseksuallıq təbii seçmə prosesində davam edə və inkişaf edə bilməyən bir xüsusiyyətdir. Bununla belə, homoseksuallıq tamamilə bütün mədəniyyətlərin kişi və qadınları arasında, hətta heyvanlar arasında da baş verir.

Uzun müddətdir ki, elmi ictimaiyyətdə homoseksuallığı normanın bir variantı hesab etmək, yoxsa onu patologiya kimi ayırmaq barədə mübahisələr gedir.

Qeyd edək ki, Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatının Xəstəliklərin Beynəlxalq Təsnifatında, 9-cu nəşrinə (ICD-9) qədər, inklüziv olaraq, homoseksualizm psixoseksual pozğunluqlarla əlaqəli xəstəlik kimi xarakterizə olunurdu. Bu vəziyyət bir çox ölkələrdə kortizolla kombinasiya olunmuş hipofiz adrenokortikotrop hormonu və ya eyni cinsdən olan cinsi hormonlarla müalicə olunub ki, bu da çox effekt verməyib.

Avropada isə, alimlər daha da irəli getdilər və elektroşok terapiyasından, hətta korazol şoklarından, kəskin şizofreniya hücumlarını dayandırmaq üçün nəzərdə tutulmuş üsullardan istifadə etdilər. Bu üsullar nadir hallarda insanlara kömək edirdi.

1990-cı ildə homoseksuallıq xəstəliklər siyahısından çıxarıldı.

Maraqlıdır ki, bu qərar, ÜST sessiyasında səsvermə yolu ilə elmdə qəbul edilən bir neçə qərardan biri idi. Bizim dövrümüzdə ICD-10-da “eqoditonik homoseksuallıq” diaqnozu qoyulur, yəni homoseksual yalnız özünü xəstə hesab etdiyi halda xəstə sayılır.

Əvvəlki tədqiqatlar bədənimizdə eyni cinslərin cazibəsinə cavabdeh olan universal gen olmadığını göstərmişdir.

The Quarterly Review of Biology jurnalında dərc olunan araşdırmada ABŞ Milli Riyazi və Bioloji Sintez İnstitutunun. (NIMBioS) intragenomik münaqişələr üzrə mütəxəssisləri təkamül nəzəriyyəsini və gen ifadəsinin molekulyar tənzimlənməsi və androgendən asılı cinsi inkişafın son nailiyyətlərini birləşdirdilər.

Epigenetik işarələr (və ya epi-markalar) genlərə əlavə məlumat qatı olan molekullardır. Epistamplar adətən hər nəsil təkrar istehsal olunur, lakin son sübutlar göstərir ki, onlar nəsildən-nəslə ötürülə bilər və beləliklə, ümumi genlərin təsirinə bənzəyən qohumlarda oxşarlıqlar formalaşa bilər.

Cinsdə spesifik epi-markalar erkən embrional dövrdə əmələ gəlir və orqanizmi fetal inkişafda gec baş verən testosteron istehsalında əhəmiyyətli təbii dəyişikliklərdən qoruyur. Belə ki, epimarkalar qızlarda testosteronun həddindən artıq istehsalı nəticəsində yaranan kişiləşmənin qarşısını alır, oğlanlarda isə əks təsir göstərir. Müxtəlif epi-markalar müxtəlif cinsi xüsusiyyətlərə təsir edir, buna görə də bəziləri cinsiyyət orqanlarının inkişafına, digərləri cinsi identifikasiyaya, digərləri isə cinsi partnyorun seçiminə cavabdehdir.

Bununla belə, epi-işarələr atadan qıza və anadan oğula keçə bildiyi üçün oğlanların qadına, qızların isə kişiyə çevrilməsi zamanı əks nəticə vermis olur.

Tədqiqat zamanı aparılan riyazi modelləşdirmə göstərir ki, epi-markaları kodlayan və homoseksuallığa cavabdeh olan genlər əhali arasında asanlıqla paylanır. Çünki onlar həmişə valideynlərin uyğunlaşmasını artırırlar, lakin nadir hallarda uşaqların uyğunlaşmasını azaldırlar. Və məhz bunun üçün Darvinin təkamül nəzəriyyəsinə görə bu xüsusiyyət sabit sayılır və populyasiyada qorunub saxlanılacaqdır.

Zaman keçdikcə homoseksualların sayı artacaqmı (nisbi mənada) ya yox, bunu indidən söyləmək çətindir.

Bir tərəfdən, homoseksuallığın epi-markalarını kodlayan genlər artırdığından, populyasiyada belə genotiplərin sayının artacağını gözləmək lazımdır. Ancaq qəribədir ki, liberallaşma və eynicinsli nikahların həlli istiqamətində qlobal tendensiya buna qarşı ola bilər. Əvvəllər homoseksuallar müxtəlif cinsdən olan ailələrdə yaşamalı idilər və buna görə də “miras yolu ilə” homoseksuallıq əldə etmək şansı yuxarı olurdu. Çünki belə ailələrdə həm ata, həm də ana cinsi partnyor seçiminə cavabdeh olan qadın epi-brendlərə sahib idilər. Eyni cinsli ailələrdə yaşayan insanlar tez-tez uşaq evlərindən uşaqları götürürlər ki, bu da “yanlış” epistampların gələcək nəslə keçmə riskini əhəmiyyətli dərəcədə azaldır.

Antaqonist cinsi epi-brendlərin ötürülməsi insan homoseksuallığının ortaya çıxması üçün ən məqbul təkamül mexanizmidir – deyə tədqiqatın müəlliflərindən biri; NIMBioS tədqiqatlar üzrə direktor müavini; Tennessi Universitetinin professoru, Knoxville, Sergey Gavrilets fikirlərini yekunlaşdırmışdır.

Valideyinləri homosexual olmuş məşhurlarRonaldonun gey (homosexsual) olması fikirləri necə yarandı?

Əvvəlki məqaləÇevikliyinizi artıracaq 5 ev məşqi
Növbəti məqaləƏkizlər ♥ Balıqlar

Fikirlərinizi bildirin.